The effect of glycemic control on plasma ghrelin and serum IGF-1 levels in type 1 diabetic girls/ Tip 1 diyabetli kiz olgularda glisemik kontrolun plazma ghrelin ve serum IGF-1 duzeylerine etkisi.
Abstract: Introduction: The aim of this study was to investigate the effect of glycemic control on plasma ghrelin levels and serum IGF-1 levels in girls with type 1 diabetes.

Materials and Method: The study group composed of 32 diabetic girls between the ages of 14.0-20.0 years with Tanner pubertal stage 5; and 15 healthy girls in similar ages with Tanner pubertal stage 5 formed the control group. Diabetic girls were classified as well glycemic controlled (n=18) and poor glycemic controlled (n=14) according to last year's mean glycosylated hemoglobin levels. All subjects were tested for fasting plasma ghrelin and serum IGF-1 levels.

Results: The mean fasting plasma ghrelin levels in girls withwell controlled diabetes, in girls wtih poor controlled diabetes and in control group were 483.4[+ or -]221.9 pg/ml, 310.7[+ or -]110.2 pg/ml, 471.9[+ or -]175.0 pg/ml respectively. The mean serum IGF-1 levels in girls with well controlled diabetes was 233.9[+ or -]59.2 ng/ml, in girls with poor controlled diabetes 183.9[+ or -]36.7 ng/ml, and in healthy controls 247.3[+ or -]48.5 ng/ml. Plasma ghrelin levels and serum IGF-1 levels were similar in girls with well controlled diabetes and in the control group, however it was significantly supressed in those with poorly controlled diabetes.

Conclusion: The metabolic control may be a determinative factor on plasma ghrelin and serum IGF-1 levels of type 1 diabetics. Plasma ghrelin and serum IGF-1 levels were similar in well glycemic controlled diabetics and control group, while they were suppressed in only poor glycemic controlled diabetics. (Journal of Current Pediatrics 2009; 7:104-10)

Key words: Ghrelin, IGF-1, diabetes

Giris: Calismamizda Tip 1 diyabetli kiz olgularda glisemik kontrolun plazma ghrelin duzeyleri ve serum IGF-1 duzeyleri uzerine etkisini gostermeyi amacladik.

Gerecve Yontem: Calismamizda yaslari 14-20 yil arasinda, puberte Tanner evre 5 olan 32 tip 1 diyabetli kiz olgu secildi. Bu olgular son 1 yillik ortalama glikozile hemoglobin olcumlerine gore 18'i metabolik kontrolu iyi, 14'u metabolik kontrolu kotu olarak 2 gruba ayrildilar. Kontrol grubu olarak yas ve puberte acisindan benzer 15 saglikli kiz cocuk secildi. Olgularin sabah aclik plazma ghrelin duzeyleri ve serum IGF-1 duzeyleri olculdu.

Bulgular: Ortalama ghrelin duzeyleri metabolik kontrolu iyi olan tip 1 diyabetli olgularda 483,4[+ or -]221,9 pg/ml, metabolik kontrolu kotu olan olgularda 310,7[+ or -]110,2 pg/ml ve saglikli kontrollerde 471,9[+ or -]175,0 pg/ml bulundu. Ortalama IGF1 duzeyleri iyi metabolik kontrollu olgularda 233,9[+ or -]59,2 ng/ml, kotu metabolik kontrollu olgularda 183,9[+ or -]36,7 ng/ml, saglikli kontrollerde ise 247,3[+ or -]48,5 ng/ml bulundu. Iyi metabolik kontrollu olgularla saglikli kontroller arasinda plazma ghrelin ve serum IGF1 duzeyleri icin anlamli fark yoktu. Me-tabolik kontrolu kotu olan diyabetlilerde ghrelin ve IGF-1 duzeylerinin diger iki gruba gore baskilandigi gozlendi.

Sonuc: Tip 1 diyabetli olgularda metabolik kontrol plazma ghrelin ve serum IGF-1 duzeyleri icin belirleyici bir faktor olabilir. Metabolik kontrolu iyi olan olgularda ghrelin ve IGF-1 duzeyleri kontrol grubundaki olgularla benzer bulunurken, metabolik kontrolu kotu olan olgularda ghrelin ve IGF-1 duzeylerinin baskilandigi gorulmustur. (Guncel Pediatri 2009; 7:104-10)

Anahtar kelimeler: Ghrelin, IGF-1, diyabet
Article Type: Author abstract
Subject: Ghrelin (Health aspects)
Ghrelin (Research)
Insulin-like growth factor 1 (Health aspects)
Insulin-like growth factor 1 (Research)
Type 1 diabetes (Control)
Type 1 diabetes (Research)
Authors: Sen, Tolga Altug
Koken, Resit
Demir, Tevfik
Bukulmez, Aysegul
Pub Date: 12/01/2009
Publication: Name: The Journal of Current Pediatrics Publisher: Galenos Yayincilik Audience: Academic Format: Magazine/Journal Subject: Health Copyright: COPYRIGHT 2009 Galenos Yayincilik ISSN: 1304-9054
Issue: Date: Dec, 2009
Topic: Event Code: 310 Science & research
Geographic: Geographic Scope: Turkey Geographic Code: 7TURK Turkey
Accession Number: 218882608
Full Text: Giris

Baslica mide ve duodenum olmak uzere bircok doku tarafindan uretilen ghrelin hormonu, 28 aminoasitten olusmaktadir, insanlarda enerji dengesi, besin alimi ve buyume uzerinde etki gosterdigi bilinmektedir (1). Kesfedilmesinden sonra ghrelin hormonunun cok cesitli biyolojik fonksiyonlari oldugu anlasilmis, buyume hormonu salinimini guclu bir sekilde uyarmanin disinda ACTH, kortizol, katekolaminler ve prolaktin duzeylerini artirdigi, gonadotropinleri baskiladigi, gastrik motiliteyi ve asit salinimini artirdigi ve glukoz homeostazinda rol oynadigi gosterilmistir (2-5). Son zamanlarda ghrelinin pankreasta bulunan bazi hucreler tarafindan salgilandigi ve plazma glukoz duzeylerini artirdigi kesfedilmistir (6-8). Bazi calismalarda ghrelinin insulin salinimini uyardigi, bazila-rindaysa baskiladigi gosterilmistir (913). Ghrelin salinimi negatif enerji dengesinin oldugu durumlarda artmakta, pozitif enerji dengesinin oldugu durumlarda azalmakta ve intravenoz ghrelin uygulanmasi hiperglisemiye yol acmaktadir (12,13). Insulin benzeri buyume faktoru, IGF-1'in insanlarda buyumeyi saglamasinin disinda karbohidrat metabolizmasinda rol aldigi ve kan glukoz duzeylerinde dususe yol actigi bilinmektedir (14). Ghrelin ve karbohidrat metabolizmasi arasindaki iliskiler tam olarak aydinlatilamasa da ghrelin, insulin, glukoz ve IGF-1/IGFBP-3 metabolizmasi arasinda siki iliski oldugu dusunulmektedir. Diyabetli cocuklarda IGF-1, IGFBP-3 ve ghrelin duzeylerini konu alan yeterli sayida calisma bulunmamaktadir. Bu calismada, tip 1 diyabetli kiz olgularda glisemik kontrolun ghrelin, IGF-1 ve IGFBP-3 duzeyleri uzerine etkisinin belirlenmesi amaclanmistir.

Gerec ve Yontem

Calisma Kasim 2007-Aralik 2008 tarihleri arasinda, diyabet hastaligi nedeniyle uc ayda bir duzenli olarak gorulen olgular arasindan, 32 tip 1 diyabetli kiz olgu secilerek gerceklestirildi. Olgulara calisma hakkinda bilgi verildikten sonra, ebeveynleriyle birlikte calismaya katilim onaylari alindi. Secilen olgularin yaslari 14 ile 20 arasinda degismekteydi ve hepsinin pubertesi Tanner evre 5'ti. Tip 1 diyabetli kizlar son 1 yil icinde olculen glikozile hemoglobin (HbA1c) duzeylerinin ortalamalarina gore "iyi metabolik kontrollu" ve "kotu metabolik kontrollu" olmak uzere 2 gruba ayrildilar. Iyi metabolik kontrol icin Amerikan Diyabet Cemiyeti (ADA) tarafindan onerilen HbA1c'nin %7'nin altinda olmasi kriteri goz onune alindi (15). Metabolik kontrolu kotu olan olgular arasinda son 1 yil icinde ortalama HbA1c duzeylerinin en dusuk %8,2 oldugu gozlendi. Birinci grupta iyi metabolik kontrol saglanan 18 kiz olgu, ikinci grupta metabolik kontrolu kotu olan 14 kiz olgu mevcuttu. Yas ve puberte evresi benzer olan 15 kiz olgu secilerek saglikli kontrol grubu olusturuldu. Tip 1 diyabetli kiz olgularin tamami yogun insulin tedavisi (gunde 4 kez insulin enjeksiyonu) aliyordu. Tip 1 diyabetli olgularin 3 ayda bir HbA1c duzeyleri, yillik rutin biyokimyasal analizleri ve tiroid fonksiyonlari inceleniyordu. Olgularin 6 ayda bir mikroalbumin duzeyleri, yilda bir elektromyografileri (EMG) ve retina muayeneleri yapilmaktaydi. Olgularin antropometrik olcumleri poliklinigimizin hemsiresi tarafindan alinarak vucut-kitle indeksleri (VKI-kg/[m.sup.2]) hesaplandi.

Butun olgularin 12 saatlik acligi takiben sabah saat 08:30 ile 09:00 arasinda venoz kan ornekleri alindi. Alinan ornekler santrifuj edildikten sonra -80[degrees]C'de saklandi ve ELISA yontemiyle (Desacyl-Ghrelin-ELISA Kit, SCETI-Mitsubishi Kagaku Iatron) ghrelin duzeyleri olculdu. Serum IGF-1 ve IGFBP-3 duzeyleri IRMA yontemi kullanilarak olculdu (DSL-2800 Active IRMA kit and DSL-6600 Active IRMA kit, Texas, USA). Plazma glukoz duzey olcumleri icin glukoz oksidaz metodu (Roche/Hitachi Modular Analytics 917-P 800/D 2400 module) kullanildi. Insulin duzeylerinin olcumlerinde otoanalizor (Roche Modular Analytics E 170) kullanildi (Conversion factor: pmol/Lx0,144=[micro]U/ml). Serum lipitleri icin; total kolesterol duzeyleri Roche/Hitachi 747 Systems, trigliserit duzeyleri Roche/Hitachi 902 Systems ve HDL duzeyleri Roche/ Hitachi 917 Systems (2nd generation) yardimiyla olculmus, LDL seviyeleri ise "LDL=Total Kolesterol-(Trigliseritler/ 5+HDL)" formuluyle hesaplanmistir.

Elde edilen veriler icin SPSS 16.0 programi (SPSS for Windows software (SPSS Inc, Chicago, IL) kullanilarak istatistiksel degerlendirme yapildi. Verilerin normal dagilimini gormek icin Kolmogorov-Smirnov testi uygulandi. Uc grubun aralarindaki farkliliklari gostermek icin nonparametrik test olan Kruskal-Wallis testi kullanildi. Olculen degiflkenler arasindaki korelasyonlari gostermek icin Pearson korelasyon analizi uygulandi. Butun degerler "ortalama+standart sapma" seklinde ifade edilerek, p degerinin %5'ten kucuk olmasi anlamli kabul edildi.

Bulgular

Uc grubun yas ortalamalari benzer bulundu; iyi metabolik kontrollu olgularin ortalama yaslari 16,2[+ or -]1,65 yil, kotu metabolik kontrollu olgularin 17,2[+ or -]1,9 yil, kontrol grubundaki olgularin ise 15,8[+ or -]2,0 yil idi (Tablo 1, p=0,161). Metabolik kontrolu kotu olan olgularin ortalama diyabet suresi 6,9[+ or -]2,33 yil, metabolik kontrolu iyi olan olgularin, 4,5[+ or -]1,27 yil idi. Kotu metabolik kontrollu olgularin ortalama diyabet suresi iyi metabolik kontrollu olgulardan daha uzun idi ve aradaki fark anlamli bulundu (Tablo 1, p=0,024). Son 1 yil icinde bakilmis olan HbA1c duzeylerinin ortalamasi iyi metabolik kontrollu diyabetli olgularda %6,2[+ or -]0,56 ve kotu metabolik kontrollu diyabetli olgularda %9,5[+ or -]0,89 idi (p<0,05, Tablo 2). Kotu metabolik kontrollu olgularin 5'inde tip 1 diyabete bagli gelisen komplikasyonlar mevcuttu. Bu olgularin ucune erken evre retinopati tanisi konulmufltu. Iki olgu sebat eden mikroalbuminuri nedeniyle ACE inhibitoru-Ramipril kullanmaktaydi. Kotu metabolik kontrollu olgularin 2'sinin izleminde otoimmun tiroidit (Hashimoto tiroiditi) tespit edilerek tiroid hormonu (Na-L-tiroksin) replasmani baslanmisti. Lipit profilleri acisindan ortalama degerlere bakildiginda, iyi ve kotu metabolik kontrollu diyabetli olgularin kendi aralarinda ve diyabetli olgularla saglikli kontroller arasinda anlamli fark olmadigi goruldu (p>0,05, Tablo 2). Kotu metabolik kontrollu olgularin dordunde hiperkolesterolemi saptandi. Bunlarin ucunde ailevi hiperkolesterolemi mevcuttu ve kolesterol dusurucu Atorvastatin baslanmisti. Metabolik kontrolu iyi olan kizlarin hicbirinde diyabete bagli herhangi bir komplikasyon saptanmamisti.

Olgularin ortalama agirliklari iyi metabolik kontrollu olgularda 48,0[+ or -]4,4 kg, kotu metabolik kontrollu olgularda 52,7[+ or -]6,2 kg, kontrol grubunda 49,4[+ or -]3,1 kg bulundu (Tablo 1). Agirlik SDS'lerinin ortalamalari iyi metabolik kontrollu olgularda -1,5[+ or -]0,72, kotu metabolik kontrollu olgularda -0,18[+ or -]0,89, kontrol grubunda -1,31[+ or -]0,64 olarak hesaplanirken, kotu kontrollu grupta diger iki gruba gore anlamli olarak dusuk bulundu (Tablo 1, p<0,05). Olgularin ortalama boylari iyi metabolik kontrollu grupta 159,3[+ or -]12,4 cm, kotu metabolik kontrollu grupta 153,2[+ or -]14,0 cm, saglikli kontrol grubunda 160,1[+ or -]13,5 cm idi (Tablo 1). Vucut kitle indekslerinin ortalamalari iyi metabolik kontrollu grupta 18,81[+ or -]1,34 kg/[m.sup.2], kotu metabolik kontrollu grupta 22,5[+ or -]2,2 kg/[m.sup.2] kontrol grubunda 19,33[+ or -]1,4 kg/[m.sup.2] idi (Tablo 1). Boy SDS'lerinin ortalama degeri kotu kontrollu grupta diger iki gruba kiyasla istatistiksel olarak anlamli derecede dusuk bulundu (Sirasiyla -1,61[+ or -]1,1, -0,23[+ or -]0,92 ve -0,11[+ or -]0,99, Tablo 1, p<0,05). Ancak VKI SDS'lerinin ortalama degeri kotu kontrollu grupta diger iki gruba gore istatistiksel olarak anlamli derecede yuksek bulundu (Sirasiyla 0,79[+ or -]1,01, -1,3[+ or -]1,21, -0,85[+ or -]1,63, Tablo 1, p<0,05).

Ortalama plazma ghrelin duzeyleri iyi metabolik kontrollu olgularda 483,4[+ or -]221,9 pg/ml, kotu metabolik kontrollu olgularda 310,7[+ or -]110,2 pg/ml, kontrol grubunda 471,9[+ or -]175,0 pg/ml bulundu (Tablo 3, Sekil 1). Ghrelin duzeyleri iyi metabolik kontrollu olgularla saglikli kontroller arasinda benzer bulunurken (Tablo 3, p>0,05), kotu metabolik kontrollu olgularin ghrelin duzeyleri diger iki gruba gore anlamli olarak dusuk bulundu (Tablo 3, p<0,05).

Ortalama serum IGF-1 duzeyleri iyi metabolik kontrollu olgularda 233,9[+ or -]59,2 ng/ml, kotu metabolik kontrollu olgularda 183,9[+ or -]36,7 ng/ml, kontrol grubunda 247,3[+ or -]48,5 ng/ml idi (Tablo 3). Serum IGF-1 duzeyleri kotu metabolik kontrollu olgularda iyi metabolik kontrollu olgulara ve kontrol grubuna kiyasla dufluk bulundu (Tablo 3, p<0,05). Iyi metabolik kontrollu olgularla kontrol grubu arasinda anlamli fark yoktu (Tablo 3, p>0,05). Ortalama serum IGFBP-3 duzeyleri iyi metabolik kontrollu olgularda 3,3[+ or -]0,53 mg/L, kotu metabolik kontrollu olgularda 3,0[+ or -]0,46 ve kontrol grubunda 3,4[+ or -]0,49 mg/L bulundu (Tablo 3). IGFBP-3 duzeyleri icin 3 grup arasinda anlamli fark yoktu (Tablo 3, p>0,05). Iyi metabolik kontrollu grupta ghrelin ve IGF-1 duzeyleri arasinda korelasyon bulunamadi (p=0,879, r=-0,039). Benzer flekilde ghrelinle ortalama HbA1c duzeyleri arasinda korelasyon yoktu (p=0,192, r=-0,323). Iyi metabolik kontrollu diyabetli olgularda ghrelinle VKI arasinda negatif yonde, guclu korelasyon bulunmaktaydi (p=0,001, r=-0,699). Kotu metabolik kontrollu diyabetli olgularda ghrelinle IGF-1 duzeyleri arasinda korelasyon bulunamazken (p=0,770, r=0,086), ghrelinle HbA1c arasinda negatif yonde iliflki mevcuttu (p=0,045, r=-0,543). Ghrelinle VKI arasinda negatif yonde korelasyon mevcuttu (p=0,020, r=-0,610). Kontrol grubundaki olgularda ghrelinle IGF-1 duzeyleri arasinda ve ghrelinle VKI arasinda istatistiksel olarak anlamli iliski bulunamadi (Sirasiyla p=0,864, r=-0,050 ve p=0,122, r=-0,433).

Tartisma

Hormonal faktorler ve beslenme ghrelinle siki iliskilidir, ogunler oncesi artan ghrelin beslenmeyle birlikte baskilanir ve intravenoz uygulanan glukozun agizdan alinan glukoza benzer sekilde ghrelini baskiladigi bilinmektedir (6,16,17). Plazma ghrelin duzeyleri insulin duzeyleriyle ters yonde iliskilidir, postprandial artis gosteren insulinin ghrelin duzeylerini baskilayan baslica faktor oldugu dusunulmektedir (18). Bazi arastirmalarda ilk fazdaki kisa sureli insulin artisinin, bazilarindaysa ikinci fazdaki uzun sureli insulin artisinin postprandiyal ghrelin duzeylerini baskiladigi ileri surulmustur (19-22). Daha onceki calismalarda tip 1 diyabetli olgularda ghrelin duzeylerinin baskilandigi gosterilmifltir (23,24). Bu calismalardaki diyabetli olgular iyi metabolik kontrollu veya kotu metabolik kontrollu olmak uzere ayrilmamislardir Tip 1 diyabetli olgularda kronik hiperglisemiye bagli olarak ghrelin duzeylerinin baskilanmasi beklense de, iyi metabolik kontrol saglanan tip 1 diyabetli olgularda gliseminin saglikli kisilere yakin duzeylerde olmasinin ghrelinin baskilanmasini engelleyebilecegini dusunduk. Bizim calismamizda sadece glisemik kontrolu kotu olan olgularda ghrelin duzeyleri baskilanmistir. Soriano-Guillen ve ark.'nin (24) calismalarinda tip 1 diyabetli olgularda ghrelin duzeylerinin ilk tani anindan itibaren baskilanmis oldugu ve insulin tedavisine baslanmasiyla birlikte bu baskilanmada anlamli bir degisiklik olmadigi bildirilmistir (24). Obez, tip 2 diyabetli olgularda yapilan calismalarda ghrelinle insulin duyarliligi arasinda siki bir iliski bulundugu ortaya konulmustur (25,26). Kotu metabolik kontrollu tip 1 diyabetli olgularda baskilanan ghrelin duzeyleri olusan kismi insulin direnci nedeniyle daha fazla miktarda uygulanan insulin miktarina bagli olabilir. Murdolo ve ark. (27) normal bireylerde postprandiyal insulin artisinin ghrelin duzeylerinde hiperinsulinemik bireylere gore daha hizli dususe yol actigini, ancak hiperinsulinemik bireylerde ghrelin baskilanmasi nin daha uzun surdugunu gostermislerdir. Insulin gastrik mukoza hucrelerinden ghrelin sekresyonunu direk veya indirek yollarla baskilayabilir, nitekim saglikli insanlarda plazma ghrelin duzeylerinin insulinle induklenen hipoglisemiye bagli olarak dustugu gosterilmistir (28). Kotu glisemik kontrollu olgular daha yuksek VKI'ne sahip, daha fazla insulin direnci olan, daha yuksek doz insulin ihtiyaci olan olgular olarak dusunuldugunde, kotu metabolik kontrollu diyabetlilerin VKI SDS'lerinin diger iki gruptakilere gore belirgin yuksek olmasi ghrelinin baskilanmasina katki sagliyor olabilir. Daha onceki calismalar ghrelin duzeyleriyle VKI ve insulin direnci arasinda negatif yonde iliski oldugunu ortaya koymaktadi r (29-31). Ghrelin duzeyleriyle HbA1c duzeyleri arasi nda iyi metabolik kontrollu olgularda iliski yokken kotu metabolik kontrollu olgularda negatif yonde iliski saptamis olmamiz, tip 1 diyabetli olgularin metabolik kontrol duzeyine gore ayrilmalarinin isabetli oldugunu ve kronik hipergliseminin ghrelini belirli bir duzeyden sonra etkiledigini, insulin direncinin de isin icine girmis olabilecegini aklimiza getirmistir. Benzer bir calismada Bideci ve ark. (32) tip 1 diyabetli cocuklarda plazma ghrelin duzeyleriyle aclik glukozu ve HbA1c arasinda iliski bulamamislardir. Bu calismada plazma ghrelin duzeyleri arasinda anlamli fark bulunmamasina ragmen diyabetlilerin serum IGF-1 ve IGFBP-3 duzeylerinin kontrol grubundaki olgulardan dusuk oldugu gorulmustur (32). Bizim calismamizda kotu metabolik kontrollu diyabetlilerin serum IGF-1 ve IGFBP-3 duzeyleri kontrol grubundaki olgulardan dusuk, iyi metabolik kontrollu olanlari n IGF-1 ve IGFBP-3 duzeyleriyse benzer bulunmustur (Tablo 2). Li ve ark. (33) kotu metabolik kontrollu diyabetlilerde buyume hormonu-IGF-1 aksinin bozulmasi sonucu buyume geriligi goruldugunu ileri surmuslerdir. Kotu kontrollu olgularin boylari diger iki gruptakilere gore daha kisa gozukse de aradaki fark anlamli bulunmami stir (Tablo 1). Kotu kontrollu olgularda IGF-1'in daha dusuk olmasina ragmen IGF-1'i baglayan baslica protein olan IGFBP-3 duzeylerinin dusuk olmamasi da IGF-1'in etkinligini azaltarak buyume uzerine olumsuz katki saglayabilir. Radetti ve ark. (34) diyabetli olgularda IGF-1/ IGFBP-3 oraninin saglikli kontrollere gore dusuk oldugunu, bunun IGF-1'in biyo-yararlanimini azalttigini ve boylece bu cocuklarda buyume geriligi goruldugunu ileri surmuslerdir. Benzer calismalarda tip 1 diyabetli cocuklarda metabolik kontrolun kotu olmasiyla orantili buyume hormonu direnci bulundugu, buna bagli olarak buyume hormonu duzeylerinin artmis, IGF-1 duzeylerinin ise azalmis bulundugu bildirilmistir (35,36). Ghrelin icin oldugu gibi IGF-1 duzeyleriyle HbA1c arasinda da korelasyon bulamadik. Diyabetli olgularda ghrelin ve IGF-1 duzeyleri icin persistan hipergliseminin mi, yoksa insulin direnci ve kullanilan insulin duzeyinin mi daha etkili oldugu net olarak anlasilamami stir. Diyabetli olgularda buyume hormonu duyarli liginin azalmis olmasinin serum IGF-1 duzeylerinde baskilanmaya yol actigi dusunulmektedir (37). Tip 1 diyabetli olgularda daha once yapilmis olan calismalarda hem IGF-1 hem IGFBP-3 duzeylerinin kontrol grubundaki olgularin IGF-1 ve IGFBP-3 duzeylerinden dusuk oldugu gozlenmistir (38,39). Munoz ve ark.'nin cali smalarinda (35) bizimkine benzer sekilde IGF-1 duzeyleri daha dusuk oldugu halde, IGFBP-3 duzeylerinin tip 1 diyabetli olgularda kontrol grubuyla benzer oldugu gorulmustur.

[FIGURE 1 OMITTED]

Sonuc olarak, tip 1 diyabetli olgularda ghrelin duzeyleri icin metabolik kontrol oldukca onemlidir. Tip 1 diyabetli olgularda daha onceki calismalarda tespit edildigi gibi IGF-1 duzeyleri metabolik kontrolun derecesiyle orantili olarak baskilanmakta, IGFBP-3 duzeyleri degismemektedir. Tip 1 diyabetli olgular icin iyi metabolik kontrol saglanmasinin komplikasyonlarin gelisiminin ve buyume uzerine olabilecek olumsuz etkilerin onlenmesi bakimindan degeri bir kez daha anlasilmistir.

Gelis Tarihi/Received: 13.07.2009

Kabul Tarihi/Accepted: 24.09.2009

Kaynaklar

(1.) Kojima M, Hosoda H, Date Y, Nakazato M, Matsuo H, Kangawa K. Ghrelin is a growth-hormone-releasing acylated peptide from stomach. Nature 1999; 402:656-60.

(2.) Broglio F, Prodam F, Me E, Riganti F, Lucatello B, Granata R et al. Ghrelin: endocrine, metabolic and cardiovascular actions. J Endocrinol Invest 2005; 28:23-5.

(3.) Ghigo E, Broglio F, Arvat E, Maccario M, Papotti M, Muccioli G. Ghrelin: more than a natural GH secretagogue and/or an orexigenic factor. Clin Endocrinol 2005; 62:1-17.

(4.) Sun Y, Asnicar M, Smith RG. Central and peripheral roles of ghrelin on glucose homeostasis. Neuroendocrinology 2007; 86:215-28.

(5.) Dezaki K, Sone H, Yada T. Ghrelin is a physiological regulator of insulin release in pancreatic islets and glucose homeostasis. Pharmacol Ther 2008; 118:239-49.

(6.) Tschop M, Smiley DL, Heiman ML. Ghrelin induces adiposity in rodents. Nature 2000; 407:908-13.

(7.) Wierup N, Svensson H, Mulder H, Sundler F. The ghrelin cell: a novel developmentally regulated islet cell in the human pancreas. Regul Pept 2002; 107:63-9.

(8.) Rindi G, Necchi V, Savio A, Torsello A, Zoli M, Locatelli V et al. Characterisation of gastric ghrelin cells in man and other mammals: studies in adult and fetal tissues. Histochem Cell Biol 2002; 117:511-9.

(9.) Adeghate E, Ponery AS Ghrelin stimulates insulin secretion from the pancreas of normal and diabetic rats. J Neuroendocrinol 2002; 14:555-60.

(10.) Lee HM, Wang G, Englander EW, Kojima M, Greeley Jr. Ghrelin, a new gastrointestinal endocrine peptide that stimulates insulin secretion: enteric distribution, ontogeny, insuence of endocrine and dietary manipulations. Endocrinology 2002; 143:185-90.

(11.) Egido EM, Rodriguez-Gallardo J, Silvestre RA, Marco J. Inhibitory effect of ghrelin on insulin and pancreatic somatostatin secretion. Eur J Endocrinol 2002; 146:241-4.

(12.) Broglio F, Arvat E, Benso A, Gottero C, Muccioli G, Papotti M et al. Ghrelin, natural GH secretagogue produced by the stomach, induces hyperglycemia and reduces insulin secretion in humans. J Clin Endocrinol Metab 2001; 86:5083-6.

(13.) Broglio F, Benso A, Castiglioni C, Gottero C, Prodam F, Destefanis S et al. The endocrine response to ghrelin as a function of gender in humans in young and elderly subjects. J Clin Endocrinol Metab 2003; 88:1537-42.

(14.) Mauras N, Haymond MW. Are the metabolic effects of GH and IGF-I separable? Growth Horm IGF Res 2005; 15:19-27.

(15.) American Diabetes Association. Nutrition Recommendations and Interventions for Diabetes: a position statement of the American Diabetes Association. Diabetes Care 2007; 30:48-65.

(16.) Shiiya T, Nakazato M, Mizuta M, Date Y, Mondal MS, Tanaka M et al. Plasma ghrelin levels in lean and obese humans and the effect of glucose on ghrelin secretion. J Clin Endocrinol Metab 2002; 87:240-4.

(17.) Baldelli R, Bellone S, Castellino N, Petri A, Rapa A, Vivenza D et al. Oral glucose load inhibits circulating ghrelin levels to the same extent in normal and obese children. Clin Endocrinol 2006; 64:255-9.

(18.) Cummings DE, Purnell JQ, Frayo RS, Schmidova K, Wisse BE, Weigle DS. A preprandial rise in plasma ghrelin levels suggests a role in meal initiation in humans. Diabetes 2001; 50:1714-9.

(19.) Caixa's A, Bashore C, Nash W, Pi-Sunyer FX, Laferrere B. Insulin, unlike food intake, does not suppress ghrelin in human subjects. J Endocrinol Metab 2002; 87:1902-6.

(20.) Schaller G, Schmidt A, Pleiner J, Woloszczuk W, Woltz M, Luger A. Plasma ghrelin concentrations are not regulated by glucose or insulin. Diabetes 2003; 52:16-20.

(21.) Saad MF, Bernaba B, Hwu CM, Jinagouda S, Fahmi S, Kogosov E et al. Insulin regulates plasma ghrelin concentration. J Endocrinol Metab 2002; 87:3997-4000.

(22.) Flanagan DE, Evans ML, Monsod TP, Rife F, Heptulla RA, Tamborlane WV, et al. The insuence of insulin on circulating ghrelin. Am J Physiol Endocrinol Metab 2003; 284:313-6.

(23.) Celi F, Bini V, Papi F, Santilli E, Ferretti A, Mencacci M et al. Circulating acylated and total ghrelin and galanin in children with insulin-treated type 1 diabetes: relationship to insulin therapy, metabolic control and pubertal development. Clinical Endocrinology 2005; 63:139-45.

(24.) Soriano-Guillen L, Barrios V, Lechuga-Sancho A, Chowen JA, Argente J. Response of circulating ghrelin levels to insulin therapy in children with newly diagnosed type 1 diabetes mellitus. Pediatric Research 2004; 55:830-5.

(25.) Poykko SM, Kellokoski E, Horkko S, Kauma H, Kesaniemi YA, Ukkola O. Low plasma ghrelin is associated with insulin resistance, hypertension, and the prevalence of type 2 diabetes. Diabetes 2003; 52:2546-53.

(26.) McLaughlin T, Abbasi F, Lamendola C, Frayo RS, Cummings DE. Plasma ghrelin concentrations are decreased in insulin-resistant obese adults relative to equally obese insulin sensitive controls. J Clin Endocrinol Metab 2004; 89:1630-5.

(27.) Murdolo G, Lucidi P, Di Loreto C, Parlanti N, De Cicco A, Fatone C et al. Insulin is required for prandial ghrelin suppression in humans. Diabetes 2003; 52:2923-7.

(28.) Lucidi P, Murdolo G, Di Loreto C, De Cicco A, Parlanti N, Fanelli C et al. Ghrelin is not necessary for adequate hormonal counterregulation to insulin-induced hypoglycemia. Diabetes 2002; 51:2911-4.

(29.) Pagotto U, Gambineri A, Vicennati V, Heiman ML, Tschop M, Pasquali R. Plasma ghrelin, obesity, and the polycystic ovary syndrome: correlation with insulin resistance and androgen levels. J Clin Endocrinol Metab 2002; 87:5625-9.

(30.) Ikezaki A, Hosoda H, Ito K, Iwama S, Miura N, Matsuoka H et al. Fasting plasma ghrelin levels are negatively correlated with insulin resistance and PAI-1, but not with leptin, in obese children and adolescents. Diabetes 2002; 51:3408-11.

(31.) Park HS, Lee KU, Kim YS, Park CY. Relationships between fasting plasma ghrelin levels and metabolic parameters in children and adolescents. Metabolism 2005; 54:925-9.

(32.) Bideci A, Camurdan MO, Cinaz P, Demirel F. Ghrelin, IGF-I and IGFBP-3 levels in children with type 1 diabetes mellitus. J Pediatr Endocrinol Metab 2005; 18:1433-9.

(33.) Li G, Mick G, Wang X, Xue J, McCormick K. Growth hormone-IGF-I axis and growth velocity in Chinese children with type 1 diabetes mellitus. J Pediatr Endocrinol Metab 2006; 19:1313-8.

(34.) Radetti G, Paganini C, Antoniazzi F, Pasquino B, Valentini R, Gentili L et al. Growth hormone-binding proteins, IGF-I and IGF-binding proteins in children and adolescents with type 1 diabetes mellitus. Horm Res 1997; 47:110-5.

(35.) Munoz MT, Barrios V, Pozo J, Argente J. Insulin-Like Growth Factor I, Its Binding Proteins 1 and 3, and Growth Hormone-Binding Protein in Children and Adolescents with Insulin-Dependent Diabetes Mellitus: Clinical Implications. Pediatrics Research 1996; 39:992-8.

(36.) Giustina A, Wehrenberg WB. Growth hormone neuroregulation in diabetes mellitus. Trends Endocrinol Metab 1994; 5:73-8.

(37.) Edge JA, Dunger DB, Matthews DR, Gilbert JP, Smith CP. Increased overnight growth hormone concentrations in diabetes compared with normal adolescents. J Clin Endocrinol Metab 1990; 71:1356-62.

(38.) Bach JA, Baxter RC, Werther G. Abnormal regulation of insulin-like growth factor binding proteins in adolescents with insulin-dependent diabetes. J Clin Endocrinol Metab 1991; 73:964-8.

(39.) Brismar K, Fernquist-Forbes E, Wahen J, Hall K. Effect of insulin on the hepatic production of insulin-like growth factor-binding protein-1 (IGFBP-1), IGFBP-3 and IGF-I in insulindependent diabetes. J Clin Endocrinol Metab 1994; 79:872-8.

Yazisma Adresi/Address for Correspondence

Dr. Tolga Altug Sen

Ordu Bulvari, Camli Apt. No: 62 Daire: 28

03200 Afyonkarahisar, Turkiye

Tel.: +90 272 214 20 65/3014 -214 20 67/3014

Faks: +90272 246 33 22

E-posta: tolgasen69@yahoo.com

Tolga Altug Sen, Resit Koken, Tevfik Demir, Aysegul Bukulmez

Afyon Kocatepe Universitesi Tip Fakultesi Cocuk Sagligi ve Hastaliklari Anabilim Dali Afyonkarahisar, Turkiye
Tablo 1. Diyabetli cocuklarin ve saglikli kontrollerin
metabolik ozellikleri

                  Iyi metabolik        Kotu metabolik
                kontrollu olgular     kontrolu olgular

Olgu sayisi           18                    14
Yai (Yil)       16,2 [+ or -] 1,65    17,2 [+ or -] 1,9
Aiirlik (kg)    48,0 [+ or -] 4,4     55,7 [+ or -] 6,2 *
Aiirlik SDS     -1,5 [+ or -] 0,72   -0,18 [+ or -] 0,89
Boy (cm)       159,3 [+ or -] 12,4   154,2 [+ or -] 14,0
Boy SDS        -0,23 [+ or -] 0,92   -1,61 [+ or -] 1,1
VKI (kg/       18,94 [+ or -] 1,8     23,9 [+ or -] 2,2 *
[m.sup.2])
VKI SDS         -1,3 [+ or -] 1,21    0,79 [+ or -] 1,01
Ortalama         4,5 [+ or -] 1,27     6,9 [+ or -] 2,33 *
diyabet
suresi (yil)

               Saglikli kontroller     P

Olgu sayisi           15
Yai (Yil)       15,8 [+ or -] 2,0    >0,05
Aiirlik (kg)    49,4 [+ or -] 3,1    <0,05
Aiirlik SDS    -1,31 [+ or -] 0,64   <0,05
Boy (cm)       160,1 [+ or -] 13,5   >0,05
Boy SDS        -0.11 [+ or -] 0,99   <0,05
VKI (kg/       19,33 [+ or -] 1,4    <0,05
[m.sup.2])
VKI SDS        -0,85 [+ or -] 1,63   <0,05
Ortalama                             <0,05
diyabet
suresi (yil)

Kruskal-Wallis testi. * p<0,05= Anlamli

Tablo 2. Diyabetli cocuklarin ve saglikli kontrollerin
metabolik ozellikleri

                         Iyi metabolik        Kotu metabolik
                       kontrollu olgular     kontrolu olgular

Olgu sayisi                   18                    14
HbA1c (%)              6,2 [+ or -] 0,56     9,5 [+ or -] 0,8 *
Trigliserit (mg/dl)    139 [+ or -] 15,2     145 [+ or -] 18,5
Kolesterol (mg/dl)     158 [+ or -] 22,4     162 [+ or -] 35,9
HDL (mg/dl)           38,9 [+ or -] 8,8     36,8 [+ or -] 7,0
LDL (mg/dl)           98,7 [+ or -] 9,9    104,8 [+ or -]  10,4
Retinopati                    --                   3/14
Mikroalbuminuri               --                   2/14
Hashimoto tiroiditi           --                   3/14
Hiperkolesterolemi            --                   4/14

                      Saglikli kontroller     P

Olgu sayisi                   15
HbA1c (%)                                   <0,05
Trigliserit (mg/dl)    143 [+ or -] 16,5    >0,05
Kolesterol (mg/dl)     154 [+ or -] 23,9    >0,05
HDL (mg/dl)           40,2 [+ or -] 7,5     >0,05
LDL (mg/dl)           00,1 [+ or -] 12,1    >0,05
Retinopati
Mikroalbuminuri
Hashimoto tiroiditi
Hiperkolesterolemi

Kruskal-Wallis testi. * p<0,05= Anlamli

Tablo 3. Diyabetli cocuklarin ve saglikli kontrollerin ghrelin,
IGF-1 ve IGFBP-3 duzeyleri

                  Iyi metabolik          Kotu metabolik
                  kontrollu olgular      kontrollu olgular

Olgu sayisi                18                     14
Ghrelin (pg/ml)   483,4 [+ or -] 221,9   310,7 [+ or -] 110,2 *
IGF-1 (ng/ml)     233,9 [+ or -] 59,2    183,9 [+ or -] 36,7 *
IGFBP-3 (mg/L)      3,3 [+ or -] 0,53      3,0 [+ or -] 0,46

                  Saglikli kontroller      p

Olgu sayisi                15
Ghrelin (pg/ml)   471,9 [+ or -] 175,0   <0,05
IGF-1 (ng/ml)     247,3 [+ or -] 48,5    <0,05
IGFBP-3 (mg/L)      3,4 [+ or -] 0,49    >0,05

Kruskal-Wallis testi. * p<0,05= Anlamli
Gale Copyright: Copyright 2009 Gale, Cengage Learning. All rights reserved.